Beschietingen teisteren Doesburg tijdens het beleg

tot 800800–900900–10001000–11001100–12001200–13001300–14001400–15001500–16001600–17001700–18001800–19001900–2000vanaf 2000

4 april 1945 – 1945

Op 4 april 1945 raakt de Canadese artillerie rond het middaguur met een precisietreffer de spits van de Martinitoren, waarbij de twee Duitse soldaten die er een uitkijkpost bemannen omkomen; doordat diezelfde dag ook de commandopost van Kampfkommandant Schwirkmann wordt getroffen, vermoedt deze dat verzetsmensen de locatie van zijn hoofdkwartier hebben doorgegeven. Tijdens diezelfde beschietingen worden Rode Kruis-medewerker Th.J.A. van de Putte en boekhouder Vossers dodelijk getroffen door granaatscherven.

Dr. J.J. Pieterse, hoofd sectie III van de Doesburgse BS, haast zich diezelfde dag met gevaar voor eigen leven naar de woning van PGEM-monteur Heijn aan de Kraakselaan om de Canadezen via de geheime telefoonverbinding te verzoeken onnodige bombardementen te staken — een tocht die hij tijdens het hele beleg meermaals per dag over met mijnen belegd terrein herhaalt om telefonisch contact met de geallieerden te onderhouden; Heijn blijft op verzoek in zijn onder vuur liggende huis om de clandestiene telefoonlijn te bedienen, en plaatsvervangend BS-commandant Bauke Bakker draagt beiden hiervoor voor bij de commandant van BS Gewest 5.

Op 6 april 1945 vinden opnieuw beschietingen plaats waarbij de Martinitoren wederom een belangrijk doelwit lijkt, met burgerslachtoffers en huisbranden tot gevolg. Na twee dagen rust beschiet het C-squadron van het Britse 1st Lothians & Border Horse Yeomanry Regiment de stad op 8 april krachtig met de kanonnen van hun Sherman ‘Crab’-vlegeltanks: in totaal verlaten meer dan 1000 granaten de loop, een bombardement los van de grote SD/Landwacht-inval die dezelfde dag in de stad plaatsvindt.

Ook Leger des Heils-kapitein Willem Krommenhoek trotseert het geweld: tijdens het beleg brengt hij een gewonde vrouw onder beschieting op een driewieler naar het ziekenhuis in Velp.