Willemsen bij escaperoute ‘Ligne de Bac’, opgerold door verraad

tot 800 800–900 900–1000 1000–1100 1100–1200 1200–1300 1300–1400 1400–1500 1500–1600 1600–1700 1700–1800 1800–1900 1900–2000 vanaf 2000

1941 – 1943

Onderwerp: Tweede Wereldoorlog & bezetting

Bronnen:

Het Stille Netwerk: 1940-1945. De Doesburgse illegaliteit, haar ontstaan en regionale ontwikkeling , Sander Polman & Michel Wenting (boekpagina 108, 111, geraadpleegd 16-09-2026.)

Medio 1941 begint Piet Willemsen met hulp aan ontsnapte krijgsgevangenen. Hij komt hiermee in contact via de Doesburgse huisarts B. Rensing, die op Het Malland bij Angerlo en Giesbeek zieke en gewonde Franse krijgsgevangenen onder zijn hoede heeft en Willemsen als tolk inschakelt vanwege zijn kennis van het Frans. Via student klassieke archeologie Wim Peters uit Loo, eveneens tolk, raakt Piet Willemsen tussen 1941 en 1942 betrokken bij een etappedienst op de escapelijn vanuit de Achterhoek naar de Belgische grens. De etappe omvat het traject Groessen, Loo, Middelwaard en via het Looveer de pont naar Huissen; na de oorlog hernoemen de Fransen deze etappe de Ligne de Bac, waarover twee- tot driehonderd ontsnapte krijgsgevangenen worden overgezet.

Naast Peters en Willemsen sluiten zich hierbij aan: Bernard Berndsen (Middelwaard), Toon Berndsen (Groessen), veerbaas Willem Martens en zoons Harry en Willem (Huissen), Willem Helmich (Huissen), Lies Martens-Scheerder (Huissen) en kapelaan De Kruijf (Huissen).

In het voorjaar van 1943 wordt de Ligne de Bac opgerold door verraad van provocateur Johnny de Droog. Wim Peters wordt na een valstrik samen met Bernard Berndsen en Willem Helmich opgepakt en veroordeeld tot gevangenisstraf wegens hulp bij een verboden grensoverschrijding. Piet Willemsen, die vanaf medio 1942 vanwege andere illegale activiteiten niet langer bij de organisatie betrokken is, ontkomt aan arrestatie. Tijdens het proces blijkt de grootste bewijslast tegen Berndsen te zijn, die tientallen krijgsgevangenen zou hebben gevoed, verzorgd en van geld voor treinkaartjes richting Tilburg hebben voorzien.

Berndsen, Peters en Helmich weigeren namen prijs te geven, ondanks dat de organisatie aan honderden hulpbehoevenden assistentie verleende. Na de oorlog worden alle organisatieleden voor hun aandeel in de Ligne de Bac door de Franse regering onderscheiden met de Croix de Guerre.